معاون سیاستگذاری، برنامه‌ریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال با تاکید بر ضرورت بازطراحی همکاری میان انسان و هوش مصنوعی در سازمانها، تعیین حدود اختیار، حفظ فرصت یادگیری کارکنان و ایجاد سازوکارهای روشن پاسخگویی را پیش‌شرط توسعه کاربرد عامل‌های هوشمند در محیط‌های کاری دانست.
احسان چیست ساز در بیست‌ویکمین کنفرانس بین‌المللی توسعه منابع انسانی، در سخنرانی خود با عنوان «از HRM تا AIM؟ حکمرانی همکاری انسان و عامل هوش مصنوعی در سازمان»، ورود عامل‌های هوشمند به جریان‌های کاری را موضوعی فراتر از خرید و استقرار فناوری عنوان کرد و گفت: پیش از آنکه اختیار اقدام به یک عامل هوشمند واگذار شود، باید مشخص شود این عامل به چه داده‌هایی دسترسی دارد، تا چه سطحی می‌تواند به‌صورت مستقل اقدام کند، در چه نقاطی نیازمند تأیید انسان است و در چه شرایطی باید فعالیت آن متوقف شود.
وی با اشاره به یک سناریوی استخدامی توضیح داد: اگر عاملی هوشمند وظیفه بررسی رزومه‌ها و رتبه‌بندی متقاضیان را برعهده داشته باشد، این پرسش مطرح است که آیا باید اختیار ارسال مستقیم نامه رد استخدام را نیز داشته باشد یا خیر. پاسخ به این پرسش صرفاً به دقت مدل وابسته نیست و اعتبار معیارهای ارزیابی، پیامد تصمیم برای متقاضی، امکان بازبینی و همچنین مسئولیت رسیدگی به خطا باید در طراحی این فرایند مورد توجه قرار گیرد.
معاون سیاستگذاری، برنامه‌ریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال با مرور یافته‌های پژوهشی درباره همکاری انسان و هوش مصنوعی افزود: این فناوری در برخی وظایف می‌تواند به افزایش بهره‌وری و تسهیل دسترسی کارکنان کم‌تجربه به دانش حرفه‌ای کمک کند، اما نتیجه این همکاری به نوع وظیفه، قابلیت مدل و نحوه تقسیم کار میان انسان و هوش مصنوعی وابسته است و صرف کنار هم قرار گرفتن انسان و عامل هوشمند، به‌تنهایی عملکرد بهتر را تضمین نمی‌کند.
به گزارش پایگاه خبری سرزمین پویانیوز و به نقل از ایرنا، چیت ساز همچنین بر ضرورت ارزیابی مستقل خروجی‌های تولیدشده توسط عامل‌های هوشمند تأکید کرد و گفت: روانی و انسجام یک پاسخ نباید با درست بودن آن اشتباه گرفته شود و سازمانها باید در کنار سرعت انجام کار، شاخص‌هایی مانند خطاهای پرهزینه، میزان بازکاری، عدالت در تصمیم‌ها و حفظ توانایی قضاوت مستقل کارکنان را نیز مورد سنجش قرار دهند.
21/6/1405
