Loading مجله خبری سرزمین پویا

وقتی اقتصاد را رها کردیم و روابط دیپلماتیک هم کارساز نیست

alternative title

وقتی اقتصاد را رها کردیم و روابط دیپلماتیک هم کارساز نیست

به لطف دولت محترم تدبیر و امید مشکل تجمعات نیز مرتفع شد و مکان‌هایی برای تجمع معترضین در نظر گرفته شده است ، حالا کی قرار است تا خواسته تجمع کنندگان برآورده شود خدا عالم است.
در شرایطی که افزایش قیمت ها روز به روز فشار معیشتی مردم را بیشتر می کند و بیشتر مردم در قوت غالب خود در مانده اند مسئولین ما از این کشور به آن کشور به دنبال رایزنی های دیپلماتیک هستند و گویی اصلا در داخل کشور و موضوع اقتصادی نباید هیچ تلاشی کنیم.
ظاهرا هیچ اراده ای برای اقدامات موثر و پیشگیرانه برای مشکلات موجود که روز به روز در حال بزرگتر شدن هست وجود ندارد، هرچند مذاکرات دیپلماتیک نیز تا کنون تحولی ایجاد نکرده است.
اگر مدیران در سطوح اولیه دولت به فکر راه های دیپلماتیک هستند باید حداقل تیمی به دنبال ترمیم و رفع مشکلات داخلی تلاش کنند، وقتی وزیر اقتصاد استدلال دارد که ما ارز 4200 تومانی برای واردات می‌دهیم پس نباید افزایش قیمت داشته باشیم و چشمش را بروی حقیقت می‌بندد و وقتی معاون وزیر صنعت از بی اطلاعی دلایل افزایش قیمت خودرو سخن می گوید و مسئولین اقتصادی کشور که حاضر نیستند از منازل آنچنانی و مراودات میلیاردی خود چشم بپوشند و به میان مردم بیایند و عمق فاجعه را به چشم خود ببینند
چه امیدی میتوان به دولت تدبیر و امید داشت؟! شعارهای بی مصرف ، آمارهای غیر واقعی ، مردم را نادیده گرفتن ، دست روی دست گذاشتن را تا کی باید تحمل کنیم .
امروز از شال و روسری و شلوار و پیراهن که نیازی به واردات ندارد به کشور وارد می شود تا اتومبیل هایی که چندین میلیارد قیمت دارند و در واردات هم محدودیت ! اما در خیابان های شهر به وفور جولان می دهند به چشم می‌خورد، در دو سال اخیر که مراودات با دنیا مشکل نداشت ، چرا به فکر زیر ساخت های اقتصادی و تکمیل و تجهیز ماشین آلات ،کارخانه جات و مدرن سازی و انتقال تکنولوژی نبوده ایم.
50 سال پیش کفش ملی در ایران تولیدات خود را صادر میکرد امروز چرا باید این گونه تحقیر شویم که کفشهای تیم ورزشی ما تحریم شود؟! ای خدا ما به کجا باید پناه ببریم؟
هنوز بعد از 30 سال در احداث یک آزادراه تهران-شمال مانده ایم ، هر دوره چند ساله سرمایه ای توریستی را به کشورهای مجاور دو دستی تقدیم می کنیم روزی دوبی پول ها را جذب می کند و ساختمان می‌فروشد و روزی ترکیه و حالا هم گرجستان!
آیا وضعیت کنونی نظام جمهوری اسلامی بعد از 40 سال میبایست این گونه باشد؟!
یعنی مشکل ما فقط تحریم و جوامع بین المللی است؟ پس سهم خودمان در داخل چیست؟
در کشاورزی که مزیت کشورمان است و تولیدات آن استراتژیک! چه کرده‌ایم؟ به بهانه بی‌آبی فقط دستور دادیم فلان شهر و استان کشت نکند و پلیس آب گذاشتیم! چرا؟ چرا یک برنامه و اراده‌ای برای استفاده از تکنولوژی های جدید و بهینه سازی و کشت های بدون نیاز به آب فراوان را نهادینه نکردیم و 20 سال است به هکتاری چندرغاز تسهیلات که آنهم باید از هفت خوان بانک گذشت برای آبیاری قطره‌ای اکتفا کردیم! مگر روش‌های نوین کشاورزی همین است؟ مگر افزایش تولید با مصرف آب و فضای کمتر در تمام دنیا مرسوم نیست؟ چرا راندمان تولیدمان حتی در شرایط سنتی کمتر از دنیاست؟
پاسخ این پرسش ها و امثالهم در تمامی بخش ها فقط یک چیز است؛ نهادینه شدن فساد، مدیران ظاهرساز و بی‌تعهد به رها نکردن سکان اقتصاد کشور!
امروز دولت تدبیر و امید که به حرفه ای بودن در روابط دیپلماتیک مشهور بوده است، جدای از برجام که نباید به آن اینگونه اکتفا می کرد در روابط دیگر نیز دچار مشکل شده است، در تحریم های سال گذشته قطر، ایران به یاری این کشور شتافت و مسیرهای هوایی را که می توانست برای آن کشور فلج کننده باشد باز کرد، اما چرا نتوانستیم بازار صادراتی قطر را برای کشورمان ایجاد کنیم؟ چرا قطر علیرغم این تحریم های اقتصادی، رشد 2 درصدی اقتصاد را تجربه کرده است اما ما حتی در رایزنی برای این بازار هدف صادراتی درمانده ایم.
اگر مشکلات، از صادرکنندگان است که همین وضعیت مشابه و از دست دادن بازارهای کشورهای همسایه را ایجاد کرده اند و با تقلب و یا به دور بودن استانداردهای صادراتی مسبب شده اند، پس بعد از تجربه از دست دادن بازارهای عراق پس باید دولت به فکر رفع مشکلات می بود، نه اینکه بعد از 8 سال باز هم بازاری دیگر را از دست بدهیم و فرصت سوزی را دوباره تکرار کنیم.
امروز سیاستمداران دنیا سر میز مذاکره امتیازهای خود را برای فعالان اقتصادی خود مطالبه می کنند، اما ما به راحتی همه را از دست داده ایم و منتظر معجزه ای نشسته ایم که شاید بدون تلاش ما اتفاقی حادث شود و بتوانیم به رشد برسیم.
در کشور خودمان نمونه های بارز زیادی از مدیران متعهد و با ایمان و با اخلاص داریم، در راهسازی ها و سدسازی ها بسیار موفق عمل کرده‌اند، [حتی اگر پشتشان به کوه گرم باشد، ساختند و عمران کردند و دست مریزاد! ] اما در در کشور پهناوری مثل ایران باید دولت یا نگرش خود را عوض کند و انقلابی و جهادی به داد اقتصاد کشور برسد و یا اگر
نمی تواند جای خود را به دیگری بدهد، امروز نه زمان آزمون و خطاست و نه کشور توان و ظرفیت تحمل آن را دارد.

  • اشتراک در:
 شناسایی تراکنش های مشکوک با سامانه کشف تقلب  0

0 نظر

ارسال نظرات شما

0

alternative title

آخرین خبرها

شبکه های اجتماعی

ما را در تلگرام دنبال کنید

https://t.me/sarzaminpooya

ما را در توییتر دنبال کنید

#tee

ما را در اینستاگرام دنبال کنید

http://instagram.com/sarzaminpooya

ما را در آپارات مشاهده کنید

http://www.aparat.com/sarzaminpooya

عناوین اصلی

  • alternative title
  • alternative title
  • alternative title
  • alternative title
  • alternative title
image title here

Some title